اضطراب فراگیر نوعی اختلال است که به صورت نگرانی و اضطراب مفرط، بیش از اندازه و نامتناسب با موقعیت و فعالیت های روزمره اتفاق می افتد. از جمله علائم اصلی اضطراب فراگیر می توان به وحشت، استرس و اضطراب بیش از حد بدون علت خاص اشاره کرد. همه ما با اندیشیدن به فعالیت های روزمره اضطراب طبیعی را تجربه می کنیم اما افراد مبتلا به اختلال اضطرابی به طور نامتعارف و غیر واقعی دچار اضطراب اغراق آمیزی می شوند که هیچگونه توانایی برای کنترل این اضطراب ندارند, اگر این نوع اضطراب به درستی مدریت نشود حتی می تواند باعث اضطراب اجتماعی نیز شود. با غلبه اضطراب بر تفکر فرد عملاً عملکرد روزانه او در مورد فعالیت های اجتماعی، تحصیل، کار، خانواده، سلامتی به طور چشمگیری دچار مشکل می شود.
اختلال اضطراب فراگیر در مقایسه با حمله عصبی پانیک می تواند برای ماه ها در فرد باقی مانده و سیر مزمن تری داشته باشد. این افراد مکرراً در مورد مسائلی مانند کارهای روزمره، پول، شغل، سلامتی نگران بوده و منتظر فاجعه بزرگ هستند و زندگی روزمره خود را با وحشت دائمی سپری می کنند. این افراد در برهه های مختلف زندگی به دلیل حس ناامنی، استرس و فشار روانی بالا و عدم فرصت مناسب برای هضم و تحلیل آن دچار این اختلال می گردند.
افراد درگیر با این اختلال به دلیل سطح استرس فراوان درباره شرایط روزانه و وقایع به طور افراطی و غیرقابل کنترلی مضطرب هستند و هر آن خود را در معرض اتفاق ناگواری میبینند. کما اینکه بسیاری از متخصصان در واکاوی این احساسات متوجه شدند که افراد مبتلا، برای این حجم از نگرانی و وحشت هیچ دلیل خاصی نمی توانند بیان کنند.
نظرات کاربران
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.
دیدگاه خود را بنویسید
نشانی ایمیل و موبایل شما منتشر نخواهد شد.