اختلال سایکوتیک یا سایکوزمن از جمله بیماری های روانی از طیف افسردگی شدید هستند که فرد مبتلا به دلیل از دست دادن توانایی و قدرت تشخیص واقعیت از خیال، دچار هذیان و توهم شدید می شود. معمولاً بیماری های روانی باعث ایجاد ناتوانی فرد در زمینه های مختلف و تاثیر منفی بر تفکر و رفتار او می شوند. توهم بیماران سایکوتیک از جمله باورهای غلطی است که پایه واقعی نداشته و به صورت های لمسی، دیداری، شنیداری و پویایی بروز می کند. هذیانی که افراد سایکوتیک به آن مبتلا می شوند از دسته افکار غلطی هستند که هیچ نوع تطابقی با واقعیت نداشته و علی رغم شواهد مسلم علیه این افکار غلط، همچنان بر آن پافشاری داشته و آن را حفظ می کنند.
سایکوتیک می تواند به دلیل فاکتورهایی مانند: ژنتیک، نوع تعاملات فرد با دیگران، محیط زندگی، استرس و اضطراب فراگیر شدید ایجاد شود. لذا در گذشته درک درستی از اختلالات ذهنی و روانی وجود نداشته و به دلیل مرتبط دانستن این اختلالات با نیروهای متافیزیکی و شیاطین به شکل بدوی و وحشیانه با بیماران رفتار می شد. اما امروز این اختلالات دارای نشانه ها و علائم مشهودی هستند که با کمک روش های دارو درمانی و روان درمانی می توان تا حدودی بهبود نسبی برای این اختلال ایجاد کرد.
افراد مبتلا به روان پریشی یا سایکوتیک اختلالاتی همچون اسکیزوفرنی، افسردگی حاد، توهم و هذیان را با شدت ها و تنوع های مختلف تجربه می کنند. لذا از جمله مهم ترین نشانه های درگیری فرد به اختلال روان پریشی وجود علائم افسردگی( تفکر خودکشی و پوچی، احساس بی ارزشی و گناه ) یا ویژگی های روان پریشی (هذیان، توهم، عدم پاسخ به داروهای ضد افسردگی، عقب ماندگی روانی حرکتی و ....) است. با توجه به اینکه افراد سایکو در چرخه معیوب تفکرات و ادراک غلط گرفتار می شوند، علیرغم عدم همخوانی افکار با واقعیت، توهمات شنیداری و دیداری غلط را در ذهن خود حفظ و پرورش می دهند.
نظرات کاربران
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.
دیدگاه خود را بنویسید
نشانی ایمیل و موبایل شما منتشر نخواهد شد.